Ισμαηλ Κανταρε

Φεγγαροφωτο

Τίτλος πρωτοτυπου: Clair de lune

Μια νεαρή Αλβανή, υπάλληλος σε μία Κρατική Επιχείρηση που λειτουργεί κάτω από τον αυστηρό έλεγχο των εντεταλμένων του Κόμματος, συμπεριφέρεται παράξενα και αναστατώνει τον περίγυρό της. Γίνεται λοιπόν στόχος συλλογικών πιέσεων και θύμα εξοστρακισμού: θα επαναλάβει άραγε, μέσα σε μια άθεη κοινωνία, το θαυμαστό πεπρωμένο της Παρθένου Μαρίας;

Η νουβέλα αυτή, μία από τις ελάχιστες όπου ο Ισμαήλ Κανταρέ ασχολείται με την καθημερινή ζωή στα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος, γράφτηκε το 1984 και εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 1985. Απαγορεύτηκε στα Τίρανα την ημέρα μάλιστα που πέθανε ο Εμβέρ Χότζα, για να υπογραμμιστεί ίσως το γεγονός ότι η λογοκρισία και η καταστολή θα επιζούσαν και μετά το θάνατό του.

Ο Ισμαήλ Κανταρέ γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο το 1936. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Τιράνων και στο Ινστιτούτο Λογοτεχνίας «Γκόρκι» στη Μόσχα. Έχει γράψει ποιήματα, δοκίμια, αλλά κυρίως μυθιστορήματα. Υπήρξε ο πρώτος Αλβανός συγγραφέας που έγινε πλατιά γνωστός διεθνώς (μεταφράστηκε σε περισσότερες από δεκαπέντε γλώσσες) ως πεζογράφος άξιος των μεγαλύτερων λογοτεχνικών βραβείων· τα τελευταία χρόνια είναι υποψήφιος για βραβείο Νόμπελ.

Η ανάγνωση των έργων του Κανταρέ αφήνει αίσθηση ανάλογη με την ανάγνωση ενός μεγάλου κατακυρωμένου «κλασικού».

Τα κυριότερα μυθιστορήματά του είναι: Το γεφύρι με τις τρεις καμάρες, Το λυκόφως των θεών της στέπας, Το χρονικό της πέτρινης πόλης, Τα ταμπούρλα της βροχής. Το κονσέρτο. Το τέρας, Η πυραμίδα, Ο στρατηγός της στρατιάς των νεκρών. Ποιος έφερε την Ντορουντίν. Επίσης τα δοκίμια Αισχύλος ή ο αιώνια χαμένος. Πρόσκληση στο εργαστήρι του συγγραφέα.